Ο Χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει - ομαδική εργασία

Ο Χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει

Μιλώντας για τον χειμώνα, τον χιονάνθρωπο και το χιόνι, δεν μπορεί να μην διαβαστεί και ο "Χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει", του αγαπημένου μας Μάνου Κοντολέων, μια ιστορία γεμάτη εικόνες και προκλήσεις για δραστηριότητες.

Θελήσαμε να κάνουμε μια αφίσα ορμώμενοι από την ιστορία Κάποια παιδιά "χιόνισαν" το χαρτόνι μας. Κάποια ζωγράφισαν χιονάνθρωπο, βάρκα, καρχαρίες, σύννεφα, κάποια έσκισαν γαλάζια χαρτόνια και τα κόλλησαν για κύματα, άλλος κόλλησε γκοφρέ χαρτί για κασκόλ.

Παρακάτω το αποτέλεσμα!

Αφίσα για το παραμύθι : "Ο χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει"

Διακόσμηση πόρτας, κατασκευή Όλαφ και πατρόν

Και αφού πέρασαν οι γιορτές των Χριστουγέννων και κατέβασα το ξωτικό μας από την πόρτα, άδειασε....έπρεπε να βρω κάτι που να αρέσει στα παιδιά (και στις δασκάλες), για να μας φτιάχνει τη διάθεση...ένας χιονάνθρωπος, είναι μια καλή ιδέα για διακόσμηση αυτή την εποχή, αλλά τι χιονάνθρωπος; Ο αγαπημένος στα παιδιά ήρωας του "Frozen", Όλαφ. Αύριο θα προσθέσω και χιονονιφάδες με τα πρόσωπα των παιδιών γύρω από τον Όλαφ! Τους άρεσε πολύ και έλεγαν τη γνωστή ατάκα του Όλαφ : "Γεια, είμαι ο Όλαφ, και μ' αρέσουν οι αγκαλιές".

Και αφού μας άρεσε στα παιδιά τόσο πολύ ο Όλαφ, μου ζήτησαν να πάρουν κι έναν Όλαφ στο σπίτι .Βρήκα στο διαδίκτυο ένα πατρόν από ένα blog όπου τα παιδιά έκοψαν τα μέρη του σώματος του Όλαφ και τα κόλλησαν όπως ήθελαν. Διαφορετικά μάτια ο καθένας, διαφορετικά κολλήματα, αλλά χαμόγελα άπειρα και χαρά μεγάλη!

Και για όσους ενδιαφέρονται, το πατρόν που βρήκα είναι αυτό:

"Ένα αγόρι... ένας ψαράς...δύο όνειρα", της Σοφίας Τσιάμη

“Ένα αγόρι... Ένας ψαράς...Δύο όνειρα”

Χαζεύοντας στα ράφια ενός βιβλιοπωλείου, την προσοχή μου τράβηξε μια όμορφη εικόνα...ένα πραγματικό έργο τέχνης, που στόλιζε το εξώφυλλο ενός παιδικού βιβλίου...η θάλασσα σε πάντρεμα με τη στεριά και ένα διακριτικά αγριεμένο κύμα να σκάει στην τελευταία άκρη της στεριάς...απίστευτη ένωση! Έπειτα παρατήρησα μια μικρούτσικη ανθρώπινη φιγούρα με μια διπλή (;) σκιά να στολίζει την πλαγιά του βουνού και μια μικρή βαρκούλα και δυο πουλιά τη θάλασσα..Ξεφύλλισα το βιβλίο...ολόκληρο είναι ένα έργο τέχνης... ο εικονογράφος :Ανδρέας Κούρτης. Συγγραφέας του βιβλίου : Σοφία Τσιάμη, τίτλος του πρώτου της βιβλίου: “Ένα αγόρι..ένας ψαράς...Δύο όνειρα”... τίτλος εφάμιλλος της εικονογράφησης που θαύμασα... έτοιμη κι εγώ να ταξιδέψω...

Ταξίδεψα με το αγόρι που είχε όνειρο ξεχωριστό: να γίνει ψαράς... και στενοχωριόταν που δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει το όνειρό του...και καρτερούσε γι' αυτό, παίζοντας τη φλογέρα του...κι άλλοτε απογοητευόταν ... και άλλοτε ζούσε το όνειρό του.. και δεν είχε τίποτα που να θυμίζει ψαρά, παρά μόνο το όνειρό του...

Ταξίδεψα και με τον ηλικιωμένο, δύστροπο ψαρά...που η ματαίωση του ονείρου του να γίνει φλογεροπαίκτης τον έκανε νευρικό και απρόσιτο στους τρίτους..

Άλλες ηλικίες, άλλα εφόδια ο καθένας, άλλα όνειρα – μα πάντα όνειρα- , τα οποία, καθώς δεν πραγματώνονται, επηρεάζουν τον ψυχισμό και των δυο τους αρνητικά.. μελαγχολία για το παιδί και εκνευρισμό και αρνητισμό για τον ψαρά.

Ξεκινώντας να διαβάζω το παραμύθι, ταξίδεψα στο όνειρο, στη μοναξιά..άκουσα τον ήχο της φλογέρας στο βουνό...ταυτίστηκα με το μοναχικό παιδί που είχε όνειρο διαφορετικό από αυτό των άλλων παιδιών...ταξίδεψα και στη θάλασσα με τα δίχτυα του ιδιότροπου ψαρά πότε να γεμίζουν και να γκρινιάζει, γιατί η ψαριά ήταν μεγάλη και γι'αυτό θα του τα παίρναν για ένα κομμάτι ψωμί και πότε τα ψάρια του να είναι τόσο λίγα, που να μην φτάνουν για το μεσημεριανό του και να γκρινιάζει και πάλι, γιατί δεν θα του φτάσουν...άνθρωπος , που ποτέ δεν ικανοποιείται..όπως πολλοί από εμάς! Μα έχει όνειρο να γίνει φλογεροπαίκτης, κι ας μην έχει φλογέρα..κι η απουσία του μέσου, που θα τον οδηγήσει να πιάσει το όνειρο τον κάνει κατήφη και παράξενο...

Και υπάρχει πάντα ένα αεράκι,ένα τυχαίο γεγονός, που συμβαίνει και το όνειρο γίνεται πραγματικότητα, όταν επιμένουμε να το περιμένουμε και να ελπίζουμε σε αυτό... και τότε η όψη μας αλλάζει, αλλάζει και η ψυχοσύνθεσή μας, γινόμαστε πραγματικά γενναιόδωροι με τους ανθρώπους γύρω μας...χαμογελάμε...ζούμε το όνειρό μας, νιώθουμε ευλογημένοι...

Ένα αγόρι – φλογεροπαίκτης που θέλει να γίνει ψαράς...κι ένας γκριζομάλλης ψαράς, που θέλει να γίνει φλογεροπαίκτης...δύο όνειρα...

Ένα πολύπλευρο παραμύθι, επιχείρημα που πείθει πως όλοι έχουμε δικαίωμα να ονειρευόμαστε και να ζούμε τα όνειρά μας, ακόμη κι αν δεν φαίνεται αρχικά να έχουμε ούτε εκείνη τη στοιχειώδη ένδειξη, που μας υποδεικνύει την πραγμάτωσή τους... με υπομονή και κανάκεμα, όπως αναφέρει η ίδια η συγγραφέας, τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα.

Και μια μικρή γεύση από το βιβλίο, σε αποσπάσματα που ο εκδοτικός οίκος έχει αναρτήσει στη σελίδα του:

Ένα αγόρι... Ένας ψαράς... Δυο όνειρα - Παιδικά & Εικονογραφημένα Βιβλία - Εκδόσεις – ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ

www.ellinoekdotiki.gr

Χριστίνα Καραπά, 2014

Χριστουγεννιάτικα στολίδια από cd και χριστουγεννιάτικη κάρτα

Τελευταία μέρα στο Νηπιαγωγείο σήμερα και ολοκληρώσαμε το στολίδι Ρούντολφ...
Χρειάστηκαν cd που δεν χρειαζόμουν... Έβαψα τα χέρια των παιδιών με καφέ τέμπερα και πήρα τα αποτυπώματα από τις παλάμες τους σε χαρτόνι λευκό. Στη συνέχεια, σχεδίασα μαζί με τα παιδιά κύκλους σε βελουτέ χαρτί, τους οποίους και έκοψαν. Με ατλακόλ κολλήσαμε την μπροστινή όψη και έπειτα τα αυτιά - παλάμες των παιδιών. Κολλήσαμε μάτια από χαρτί και ένα πον - πον κόκκινο για μύτη. Τα παιδιά ζωγράφισαν τα μάτια και ένα χαμόγελο. Κάποια έκαναν και ματόκλαδα στον Ρούντολφ. Πέρασα κόκκινο κορδονάκι από την τρύπα που είχα ανοίξει για αυτόν τον σκοπό και στη συνέχεια κάλυψα την πίσω όψη του cd. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με το αποτέλεσμα, έτσι κι αλλιώς τον Ρούντολφ τον γνώρισαν και τον λάτρεψαν από το ομώνυμο τραγούδι. 

Παίξαμε κιόλας... Μόλις ολοκληρώθηκε το στολίδι μας, τα παιδιά αυθόρμητα κάλυψαν το πρόσωπό τους και έκαναν τον Ρούντολφ!! 

Τα παιδιά πήραν και τα στολίδια που είχαμε κάνει με τη φωτογραφία τους. Με το δάχτυλό τους είχαν κάνει τρεις κύκλους λευκούς. πάνω στον πρώτο λευκό κύκλο κόλλησα φωτογραφία τους. Σχεδίασαν καπέλο κι πρόσθεσα κασκόλ- σύρμα πίπας. Πρόσθεσαν χρυσόσκονη και με αυτά στολίσαμε την τάξη μας. 

Στολίδια χιονάνθρωποι με φατσούλες παιδιών.

 Και οι κάρτες μας! Σε οντουλέ χαρτόνι κόλλησα τις γνωστές χαρτοπετσέτες από γνωστό πολυκατάστημα. Το ένα φύλλο, με την τεχνική ντεκουπάζ. Πρόσθεσα κεφάλι  Άι - Βασίλη , όπου τα παιδιά έβαψαν τον σκούφο κόκκινο και στη συνέχεια κόλλησα φωτογραφία τους στο πρόσωπο. Στο εσωτερικό της κάρτας τα παιδιά έγραψαν τις ευχές τους!

Χριστουγεννιάτικη γιορτή

Έφτασε και η μέρα της Χριστουγεννιάτικης γιορτής μας! Τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και οι γονείς , από όσο μας είπαν, απόλαυσαν τη γιορτή! Η παράστασή μας ήταν "Ο παπουτσής και τα ξωτικά", των Αδερφών Γκρημ, γι' αυτό και τόσα πολλά ξωτικά φέτος στις κατασκευές και στη διακόσμησή μας.

Μετ΄την παράσταση, τα παιδιά τραγούδησαν τα τραγούδια που είχαμε μάθει για τη γιορτή , με συνοδεία μουσικών οργάνων, καθώς στο χώρο μας βρέθηκε μπαμπάς μαθήτριάς μας, ο κος. Τάσος Τριανταφύλλου με τον φίλο του κο. Δημήτρη και έπαιξαν σαξόφωνο, φλάουτο και κιθάρα , για να συνοδεύσουν τα παιδιά στα τραγούδια τους.

Μαμά μαθήτριάς μας η κα. Νίκη Πεγκλή μας έκανε το χριστουγεννιάτικο δέντρο με μπαλόνια.
΄
Στο τέλος της γιορτής ακούστηκε το κουδουνάκι του Άη Βασίλη, αλλά δεν μπόρεσε ο ίδιος να καθίσει μαζί μας. Άφησε το σάκο με τα δώρα του και έν γράμμα απαντητικό στα παιδιά και στη συνέχεια, ένα κοριτσάκι Αγιο Βασιλίνα μοίρασε τα δωράκια των παιδιών.

Ακολούθησε μπουφές και πολλές - πολλές φωτογραφίες, αγκαλιές, φιλιά και χαμόγελα! Το κυριότερο φωτογραφικό υλικό το έχουν οι γονείς, οπότε, μόλις μου το παραχωρήσουν, θα αναρτήσω όσες φωτογραφίες δεν εκθέτουν προσωπάκια παιδιών! Μια πρώτη γεύση τώρα!

Και του χρόνου με υγεία!

Και επειδή άρεσε στους γονείς το τζάκι ,να πώς το έκανα:

 Στη συνέχεια κόλλησα χειροποίητα στολίδια και στεφανάκι από ζυμαρικά που είχαμε δώσει σαν κατασκευή στα παιδιά. Για φλόγες πρόσθεσα ζελατινές πορτοκαλί και κίτρινες.

 Να μην προβάλει και κανένα ξωτικό κρυφά μέσα στο σπίτι;

Και στο παράθυρο κρυμμένα ξωτικά...

  Το γλύκισμα που δώσαμε στα παιδιά μετά τη γιορτή, ήταν παπούτσια ξωτικού και μπισκότα, μια κατασκευή που κάναμε η συνάδερφος Ρίτα Μπινιατίδου και εγώ, για να κεράσουμε τα παιδιά με κάτι στο πνεύμα της γιορτής.

Χριστουγεννιάτικα κουλουράκια

Χριστουγεννιάτικα κουλουράκια

Χριστούγεννα χωρίς κουλουράκια γίνονται; Δε γίνονται! Μία από τις μανούλες της φετινής μου τάξης, μας έφερε κουλουράκια (στολισμένα περίτεχνα με κορδέλες και χριστουγεννιάτικο δωράκι), για να κεράσει για την κόρη της μου γιόρταζε. Μου άρεσε πολύ και της ζήτησα τη συνταγή. Πρόθυμη η μαμά Τασούλα μου την έφερε την επόμενη κιόλας μέρα. Τη μοιράζομαι μαζί σας:

Υλικά:

3 φλιτζανάκια του καφέ αραβοσιτέλαιο 

3 φλιτζανάκια του καφέ ζάχαρη

3 αυγά

1 μπέικιν πάουντερ

1 βανίλια

ξύσμα από πορτοκάλι ή μανταρίνι ή λεμόνι

Αλεύρι όσο σηκώνει το μείγμα, όχι όμως παραπάνω από κιλό. Η ζύμη να είναι σφιχτή, για να πλάθεται. Ψήσιμο για 20  λεπτά στους 170o C.

Πανεύκολη και μπορούμε άνετα να τη δοκιμάσουμε και με τα παιδιά μέσα στην τάξη!!!

ιδέες για Χριστουγεννιάτικο παζάρι

Άλλο ένα πολύ επιτυχημένο παζάρι ήταν αυτό του Νηπιαγωγείου όπου φοιτά ο γιος μου. Η συμμετοχή ήταν πολύ μεγάλη! Η συμμετοχή η δική μου και του γιου μου:

Και κάποιες από τις υπόλοιπες κατασκευές, έτσι, για να παίρνουμε και ιδέες!!