Παιχνίδια με το όνομά μας..

Καλή σχολική χρονιά (με λίγη καθυστέρηση λόγω αλλεπάλληλων ιώσεων...). Φέτος το τμήμα το μοιράζομαι με τη συνάδελφο Άσπα Σκούπρα και τις δραστηριότητες που κάνουμε θα οιραζόμαστε σ'αυτή τη γωνίτσα του διαδικτύου...

Παιχνίδια γνωριμίας τις πρώτες μέρες, παιχνίδια με τα ονόματά μας για αρχή αυτή την εβδομάδα.. 

Αναγμωρίσαμε τα ονόματά μας...

Τα χωρίσαμε σε αγορίστικα και κοριτσίστικα...

Μετρήσαμε ...

Είδαμε ποια είναι περισσότερα και ποια λιγότερα...

Έγραψα το όνομά τους σε καπάκια (με τόσα προγράμματα ανακύκλωσης που κάνουμε μας έχει γίνει βίωμα) , ένα γράμμα σε κάθε καπάκι. Τα ανακάτεψα και έδωσα σε κάθε παιδί το καρτελάκι του και τα καπάκια του. Και καθένα προσπάθησε να τα βάλει στη σειρά, για να σχηματίσει το όνομά του.

Μπερδευόμαστε λιγάκι...αλλά θα τα μάθουμε, πού θα μας πάει;

Το σχολείο μου...

Κι αφού χθες ετοιμάσαμε τα σχολικά λεωφορεία μας, σήμερα ζωγραφίσαμε το σχολείο μας...

Άλλα παιδιά χρωμάτισαν την αυλή, άλλα τον ουρανό, άλλα σχεδίασαν το σχολείο μας (συστεγαζόμαστε με δημοτικό, γι'αυτό και ζωγράφισαν ένα μεγάλο σχολείο), άλλα ζωγράφισαν μαθητές με τσάντες, άλλα αυτοκίνητα που περνάν έξω από το σχολείο μας και στο τέλος κάναμε τα κάγκελα της αυλής μας...και φυσικά, ένα σχολικό που φτιάξαμε χθες με χάρτινο πιάτο, που μπορείτε να τα δείτε εδώ.

Ήταν και μια καλή ευκαιρία, για να δούμε ποιος και κατά πόσο χειρίζεται καλά το ψαλίδι!

Καμαρώσαμε την εργασία μας στο τέλος...η πρώτη μας ομαδική για φέτος..

Back to school...

Φέτος πίσω στο νηπιαγωγείο μας έφερε το σχολικό....ανυπομονούσαν τα νηπιάκια μας να πιάσουν υλικά στα χεράκια τους...και ξεκινήσαμε με κάτι απλό...

Κόψαμε χάρτινα πιάτα στη μέση και αφαιρέσαμε ένα τμήμα...

 Τα παιδιά έβαλαν κόλλα σε όλη την επιφάνεια και κόλλησαν κίτρινα γκοφρέ χαρτάκια.

Κολλήσανε παράθυρα και ρόδες....

...και επειδή έλειπε ο οδηγός...

...το κάθε παιδί ζωγράφισε τον εαυτό του για οδηγό!

τα περισσότερα παιδιά δεν ξέρουν να γράφουν, οπότε την ετικέτα τους την έγραψα στον υπολογιστή: "ΣΧΟΛΙΚΟ".

Παιχνίδι με τα γράμματα του ονόματός μας.

 Έκοψα στα παιδιά τα γράμματα από το όνομά τους και τους τα έδωσα ανακατεμένα, με το καρτελάκι τους μπροστά, για να βλέπουν πώς γράφεται σωστά το όνομά τους. Κι αφού πειραματίστηκαν, κόλλησαν τα γράμματα , όπως πίστευαν ότι είναι σωστά, χωρίς παρέμβασή μου. Στη συνέχεια, από κάτω έγραψαν το όνομά τους, όπως μπορούσε ο καθένας.

Παιχνίδια γνωριμίας και εξοικείωσης.

Παιχνίδια Γνωριμίας και εξοικείωσης.

Τις πρώτες μέρες στο σχολείο τα παιδιά νιώθουν στο σχολείο αμηχανία. Έξω από το σπίτι, μακριά από την οικογένεια, κάποια για πρώτη φορά μακριά της και φυσικά με άγνωστους συμμαθητές και δασκάλες που πολλές φορές αντικρίζουν για πρώτη φορά. Τι χρειάζεται για να σπάσει ο πάγος; Φυσικά, είναι απαραίτητο να γνωριστούμε. Ο καλύτερος τρόπος για να γνωριστούμε, ιδιαίτερα στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό, είναι τα παιχνίδια γνωριμίας. Πολυάριθμα παιχνίδια, παραθέτω τα αγαπημένα μου των πρώτων ημερών:

1. Το χαμόγελο που ταξιδεύει.

Σε έναν κύκλο καθόμαστε όλοι οκλαδόν στο πάτωμα και δεν μιλάει κανείς. Κάνει την αρχή ο / η εκπαιδευτικός, σκουντάει το πρώτο παιδί και του χαμογελάει. Εκείνο με τη σειρά του, σκουντάει το επόμενο και μόλις εκείνο γυρίσει να το κοιτάξει, του χαμογελάει. Το ίδιο γίνεται μέχρι να το επαναλάβουν όλα τα παιδιά. Απλή άσκηση, χωρίς λόγια ( ιδιαίτερα ιδανική για τα ντροπαλά παιδιά , που δυσκολεύονται να μιλήσουν σε ανθρώπους δεν γνωρίζουν)

2. Κάνω μια γκριμάτσα, χαμογέλασε

Τα παιδιά και ο/ η εκπαιδευτικός καθισμένα οκλαδόν σε κύκλο. Δεν μιλάει κανείς. Το παιχνίδι ξεκινάει πάλι από τη δασκάλα. Σκουντάει το πρώτο παιδί και του κάνει μια αστεία γκριμάτσα, έτσι ώστε να καταφέρει να αποσπάσει το πηγαίο γέλιο του. Το ίδιο κάνει όλος ο κύκλος, προσπαθώντας κάθε φορά να μην επαναλαμβάνουν τις προηγούμενες γκριμάτσες. 

3. Τι σου αρέσει πιο πολύ;

Στον κύκλο, περνάει η μπάλα από παιδί σε παιδί και το καθένα λέει το όνομά του και ό,τι ορίζει η δασκάλα κάθε φορά: π.χ. Ρωτάει η δασκάλα: "Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα" και το παιδί απαντάει: "με λένε Χριστίνα και μου αρέσει το κόκκινο", δίνοντας την μπάλα στο επόμενο παιδί , που θα πει με τη σειρά του πώς το λένε και ποιο χρώμα του αρέσει. Ερωτήσεις που μπορεί να γίνουν:

"Πόσα αδερφάκια έχεις;"

"Ποιο παιχνίδι σου αρέσει πιο πολύ;"

"Ποιο τραγούδι σου αρέσει πιο πολύ;

"Πώς λένε τη μαμά σου;"

"Ποιος είναι ο αγαπημένος σου φίλος;"

"Τι μου αρέσει να κάνω μετά το σχολείο;"

"Αγαπημένο φαγητό;"

και άλλα πολλά...

Τα παραπάνω είναι παιχνίδια που μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε τις πρώτες μέρες στο σχολείο, αλλά και σε προγράμματα αγωγής υγείας, ιδιαίτερα για τα συναισθήματα..

Ομαδικό παιχνίδι : "Τα χρωματιστά αυγά"

Τα ομαδικά παιχνίδια μας είναι απαραίτητα από την αρχή μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς: για να γνωρίσουμε τα παιδιά και να γνωριστούν μεταξύ τους, για δέσιμο της ομάδας, για δημιουργική απασχόληση και εκγύμναση των παιδιών, για διασκέδαση. Ένα από τα αγαπημένα μου ομαδικά παιχνίδια αυλής είναι : "Τα χρωματιστά αυγά".

Τα παιδιά ξεχνούν για λίγο το όνομά τους και η νηπιαγωγός τους δίνει για όνομα ένα χρώμα, το οποίο το ψιθυρίζει στο αυτί κάθε παιδιού και αυτό οφείλει να το κρατήσει μυστικό: είναι κανόνας του παιχνιδιού. Το ίδιο χρώμα - όνομα μπορεί να έχουν και περισσότερα από ένα παιδιά.

Στο παιχνίδι μας υπάρχει και ένας λύκος. Ένα παιδί αναλαμβάνει αυτόν τον ρόλο.

Τα παιδιά κάθονται σε κύκλο οκλαδόν όλα, εκτός από τον λύκο. Ο λύκος είναι όρθιος, σε απόσταση τουλάχιστον ένα μέτρο μακριά από τον κύκλο των παιδιών και λέει, προσποιούμενος ότι χτυπάει μια πόρτα:
"Τοκ, τοκ"
"Ποιος είναι;", συνεχίζουν τα παιδιά
"Ο λύκος", απαντάει εκείνος
"Και τι θέλεις; ", ξαναρωτούν
"Τα χρωματιστά αυγά", απαντάει ο λύκος
"Και ποιο χρώμα;", ρωτούν τα νήπια
Και ο λύκος ζητάει ένα χρώμα της προτίμησής του. Το/τα παιδί, -ιά που έχουν είναι αυτό το χρώμα τρέχουν σε απόσταση που έχει οριστεί από πριν, για να αποφύγουν να τα ακουμπήσει ο λύκος: στόχος τους είναι να επιστρέψουν στη θέση τους και να πάρουν ένα νέο όνομα- χρώμα. Αν δεν τα καταφέρουν και τελικά τα πιάσει ο λύκος, γίνονται και εκείνα λύκοι και ζητούν ένα άλλο χρώμα. Αν έχει ζητηθεί νωρίτερα ή αν δεν υπάρχει στον κύκλο, τα παιδιά λένε "στα σκουπίδια" και οι λύκοι ζητούν ένα άλλο χρώμα, μέχρι να πιαστούν όλα τα παιδιά. Έτσι , στο τέλος του παιχνιδιού , όλα τα παιδιά γίνονται λύκοι . Όλοι μένουν ευχαριστημένοι, κανείς δε διαμαρτύρεται ότι είναι ο κακός λύκος και κανείς δεν νιώθει ότι χάνει από το παιχνίδι. Δένονται σαν ομάδα, τρέχουν, γυμνάζονται, μαθαίνουμε τα χρώματα και τις αποχρώσεις τους, μαθαίνουν να απολαμβάνουν το παιχνίδι, χωρίς να είναι απόλυτος σκοπός τους η νίκη.
Πρόκειται για ένα παιχνίδι που κάθε χρονιά παίζω με τα παιδιά στο σχολείο και κάθε χρονιά το λατρεύουν και μετά μου το ζητούν μόνα τους..

Πρώτη μέρα στο σχολείο-Χριστίνα Καραπά

Άντε, κι ένα ποιηματάκι για την πρώτη μέρα στο σχολείο...γιατί όσο οι δασκάλες - νηπιαγωγοί ετοιμάζονται για τις πρώτες μέρες στο σχολείο, κάποιες μικρές καρδούλες χτυπούν δυνατά και έχουν τις δικές τους αγωνίες. Είναι ένα ποίημα , που έγραψα το 2007 και από τότε το έβαλα στον φάκελο με τα γραπτά μου..σήμερα δραπέτευσε και μπήκε στο blog να μας κάνει παρέα!! Να είστε επιεικείς μαζί μου: πρώτη φορά δημοσιεύω ποιηματάκι μου! 

Καλή σχολική χρονιά σε όλους μας!!!

Πρώτη μέρα στο σχολείο

Πρώτη μέρα στο σχολείο 

κι η καρδούλα μου χτυπά...

Ποια θα έχω για δασκάλα; 

Πόσο θα με αγαπά;

Τρέμω, μήπως με μαλώνει

και μου λέει - τι ντροπή!-

πως εγώ από τα άλλα

είμαι πιο κακό παιδί!

Τάχα γράμματα θα μάθω;

Θα μετράω τους αριθμούς;

Και στο διάλειμμα, όταν βγαίνω,

θα 'χω φίλους κολλητούς; 

Άραγε πώς θα' ναι η μέρα 

μακριά από τη μαμά;

Το υποσχέθηκε η δασκάλα:

θα 'ναι όλα μια χαρά!

Δάκρυ ποτέ δεν θα ποτίσει 

το μικρό μου μαγουλάκι,

θα 'μαι πάντα χαρούμενο

και γελαστό παιδάκι!

                         Χριστίνα Καραπά