Διακόσμηση πόρτας με κουκουβάγιες

Διακοσμήσαμε και την πόρτα μας...δεν θυμάμαι πού είδα την ιδέα, αλλά μας άρεσε πολύ! Κι έτσι με τη συνάδερφο την επιλέξαμε για την φθινοπωρινή διακόσμηση της πόρτας  μας!

Χρωματίσαμε τις παλάμες των παιδιών και αφού στέγνωσαν , τις κόψαμε και κόλλησαν μάτια, μύτη και αυτιά και τέλος πούπουλα για φτερά!! 

Τέλος , σε φύλλα από φίλτρο καφέ κόψαμε φύλλα δέντρου και τα παιδιά τα ζωγράφισαν με μαρκαδόρους. Ψεκάσαμε με μαγικό νεράκι και ανακατεύτηκαν τα χρώματα...

Τα χεράκια των παιδιών

Κουκουβάγιες με πούπουλα στο δέντρο

Έχοντας προσθέσει τα ΄φυλλα.

Παιχνίδια γνωριμίας και εξοικείωσης.

Παιχνίδια Γνωριμίας και εξοικείωσης.

Τις πρώτες μέρες στο σχολείο τα παιδιά νιώθουν στο σχολείο αμηχανία. Έξω από το σπίτι, μακριά από την οικογένεια, κάποια για πρώτη φορά μακριά της και φυσικά με άγνωστους συμμαθητές και δασκάλες που πολλές φορές αντικρίζουν για πρώτη φορά. Τι χρειάζεται για να σπάσει ο πάγος; Φυσικά, είναι απαραίτητο να γνωριστούμε. Ο καλύτερος τρόπος για να γνωριστούμε, ιδιαίτερα στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό, είναι τα παιχνίδια γνωριμίας. Πολυάριθμα παιχνίδια, παραθέτω τα αγαπημένα μου των πρώτων ημερών:

1. Το χαμόγελο που ταξιδεύει.

Σε έναν κύκλο καθόμαστε όλοι οκλαδόν στο πάτωμα και δεν μιλάει κανείς. Κάνει την αρχή ο / η εκπαιδευτικός, σκουντάει το πρώτο παιδί και του χαμογελάει. Εκείνο με τη σειρά του, σκουντάει το επόμενο και μόλις εκείνο γυρίσει να το κοιτάξει, του χαμογελάει. Το ίδιο γίνεται μέχρι να το επαναλάβουν όλα τα παιδιά. Απλή άσκηση, χωρίς λόγια ( ιδιαίτερα ιδανική για τα ντροπαλά παιδιά , που δυσκολεύονται να μιλήσουν σε ανθρώπους δεν γνωρίζουν)

2. Κάνω μια γκριμάτσα, χαμογέλασε

Τα παιδιά και ο/ η εκπαιδευτικός καθισμένα οκλαδόν σε κύκλο. Δεν μιλάει κανείς. Το παιχνίδι ξεκινάει πάλι από τη δασκάλα. Σκουντάει το πρώτο παιδί και του κάνει μια αστεία γκριμάτσα, έτσι ώστε να καταφέρει να αποσπάσει το πηγαίο γέλιο του. Το ίδιο κάνει όλος ο κύκλος, προσπαθώντας κάθε φορά να μην επαναλαμβάνουν τις προηγούμενες γκριμάτσες. 

3. Τι σου αρέσει πιο πολύ;

Στον κύκλο, περνάει η μπάλα από παιδί σε παιδί και το καθένα λέει το όνομά του και ό,τι ορίζει η δασκάλα κάθε φορά: π.χ. Ρωτάει η δασκάλα: "Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα" και το παιδί απαντάει: "με λένε Χριστίνα και μου αρέσει το κόκκινο", δίνοντας την μπάλα στο επόμενο παιδί , που θα πει με τη σειρά του πώς το λένε και ποιο χρώμα του αρέσει. Ερωτήσεις που μπορεί να γίνουν:

"Πόσα αδερφάκια έχεις;"

"Ποιο παιχνίδι σου αρέσει πιο πολύ;"

"Ποιο τραγούδι σου αρέσει πιο πολύ;

"Πώς λένε τη μαμά σου;"

"Ποιος είναι ο αγαπημένος σου φίλος;"

"Τι μου αρέσει να κάνω μετά το σχολείο;"

"Αγαπημένο φαγητό;"

και άλλα πολλά...

Τα παραπάνω είναι παιχνίδια που μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε τις πρώτες μέρες στο σχολείο, αλλά και σε προγράμματα αγωγής υγείας, ιδιαίτερα για τα συναισθήματα..

Με τα δυο χεράκια πλάθω κουλουράκια...

Στα πλαίσια προγράμματος αγωγής υγείας , που εφαρμόσαμε στην τάξη μου παλιότερα, με θέμα : "Από τον σπόρο στο ψωμί", ζυμώσαμε στην τάξη κουλουράκια Ήρθαν και δύο μανούλες, για να μας βοηθήσουν, οι οποίες και ζύμωσαν μαζί μας και έψησαν τα κουλουράκια μας! Ο ενθουσιασμός των παιδιών μεγάλος, τα κουλουράκια μας πεντανόστιμα. Αφού κεράσαμε όλες τις μανούλες των παιδιών από ένα κουλουράκι, μας ζήτησαν τη συνταγή.

Να μια αφορμή, γι να γράψουν τα ίδια τα παιδιά τη συνταγή. Αφού ολοκληρώθηκε η γραφή, φωτοτύπησα τη συνταγή και τη μοίρασα στις μαμάδες, όταν ήρθαν στο σχολείο , για να παραλάβουν τα παιδιά τους.

Κι ακόμη μία από τις ιδέες που εφάρμοσα στο συγκεκριμένο πρόγραμμα, ήταν να γράψω στον Υπολογιστή και να πλαστικοποιήσω λέξεις σχετικές με το σπόρο και το ψωμί και να απομονώσω τα γράμματα. Στη συνέχεια, μπέρδεψα τα γράμματα της κάθε λέξης και ένα- ένα τα παιδιά σχημάτιζαν τη λέξη.

Και αφού γράψαμε με αυτόν τον τρόπο τις λέξεις που θέλαμε, ένα παιδί άρχισε να μετράει τα γράμματα. Τον ρώτησα γιατί και μου απάντησε,:
για να δω ποια λέξη είναι πιο μεγάλη". Μετρήσαμε κι εμείς τα γράμματα της κάθε λέξης και γράψαμε δίπλα της τον αριθμό των γραμμάτων που την αποτελούν, για να δούμε ποια λέξη έχει πιο πολλά γράμματα, ποια λέξη είναι πιο μεγάλη. 

1. Ψηφιδωτή Μόνα Λίζα- ομαδική εργασία και 2. Δημιουργική γραφή :"Τα πορτρέτα"

Σε χαρτόνι 50x70 η ψηφιδωτή μας Μόνα Λίζα.

Σε χαρτόνι 50x 70 σχεδίασα τη Μόνα Λίζα. Αφού παρατηρήσαμε τον αυθεντικό πίνακα, τα παιδιά διάλεξαν χαρτόνια στα χρώματα που προσεγγίζουν τα πραγματικά του πίνακα. Έκοψαν ψηφίδες και τις κόλλησαν με ατλακόλ στο χαρτόνι.

Και επειδή μας άρεσε πολύ η εργασία μας πάνω στα πορτρέτα, τα παιδιά έγραψαν τη δική τους ιστορία, χρησιμοποιώντας κάποια από τα πορτρέτα που μελετήσαμε.
Την ιστορία θα τη βρείτε εδώ.

Ομαδικό παιχνίδι : "Τα χρωματιστά αυγά"

Τα ομαδικά παιχνίδια μας είναι απαραίτητα από την αρχή μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς: για να γνωρίσουμε τα παιδιά και να γνωριστούν μεταξύ τους, για δέσιμο της ομάδας, για δημιουργική απασχόληση και εκγύμναση των παιδιών, για διασκέδαση. Ένα από τα αγαπημένα μου ομαδικά παιχνίδια αυλής είναι : "Τα χρωματιστά αυγά".

Τα παιδιά ξεχνούν για λίγο το όνομά τους και η νηπιαγωγός τους δίνει για όνομα ένα χρώμα, το οποίο το ψιθυρίζει στο αυτί κάθε παιδιού και αυτό οφείλει να το κρατήσει μυστικό: είναι κανόνας του παιχνιδιού. Το ίδιο χρώμα - όνομα μπορεί να έχουν και περισσότερα από ένα παιδιά.

Στο παιχνίδι μας υπάρχει και ένας λύκος. Ένα παιδί αναλαμβάνει αυτόν τον ρόλο.

Τα παιδιά κάθονται σε κύκλο οκλαδόν όλα, εκτός από τον λύκο. Ο λύκος είναι όρθιος, σε απόσταση τουλάχιστον ένα μέτρο μακριά από τον κύκλο των παιδιών και λέει, προσποιούμενος ότι χτυπάει μια πόρτα:
"Τοκ, τοκ"
"Ποιος είναι;", συνεχίζουν τα παιδιά
"Ο λύκος", απαντάει εκείνος
"Και τι θέλεις; ", ξαναρωτούν
"Τα χρωματιστά αυγά", απαντάει ο λύκος
"Και ποιο χρώμα;", ρωτούν τα νήπια
Και ο λύκος ζητάει ένα χρώμα της προτίμησής του. Το/τα παιδί, -ιά που έχουν είναι αυτό το χρώμα τρέχουν σε απόσταση που έχει οριστεί από πριν, για να αποφύγουν να τα ακουμπήσει ο λύκος: στόχος τους είναι να επιστρέψουν στη θέση τους και να πάρουν ένα νέο όνομα- χρώμα. Αν δεν τα καταφέρουν και τελικά τα πιάσει ο λύκος, γίνονται και εκείνα λύκοι και ζητούν ένα άλλο χρώμα. Αν έχει ζητηθεί νωρίτερα ή αν δεν υπάρχει στον κύκλο, τα παιδιά λένε "στα σκουπίδια" και οι λύκοι ζητούν ένα άλλο χρώμα, μέχρι να πιαστούν όλα τα παιδιά. Έτσι , στο τέλος του παιχνιδιού , όλα τα παιδιά γίνονται λύκοι . Όλοι μένουν ευχαριστημένοι, κανείς δε διαμαρτύρεται ότι είναι ο κακός λύκος και κανείς δεν νιώθει ότι χάνει από το παιχνίδι. Δένονται σαν ομάδα, τρέχουν, γυμνάζονται, μαθαίνουμε τα χρώματα και τις αποχρώσεις τους, μαθαίνουν να απολαμβάνουν το παιχνίδι, χωρίς να είναι απόλυτος σκοπός τους η νίκη.
Πρόκειται για ένα παιχνίδι που κάθε χρονιά παίζω με τα παιδιά στο σχολείο και κάθε χρονιά το λατρεύουν και μετά μου το ζητούν μόνα τους..

Πρώτη μέρα στο σχολείο-Χριστίνα Καραπά

Άντε, κι ένα ποιηματάκι για την πρώτη μέρα στο σχολείο...γιατί όσο οι δασκάλες - νηπιαγωγοί ετοιμάζονται για τις πρώτες μέρες στο σχολείο, κάποιες μικρές καρδούλες χτυπούν δυνατά και έχουν τις δικές τους αγωνίες. Είναι ένα ποίημα , που έγραψα το 2007 και από τότε το έβαλα στον φάκελο με τα γραπτά μου..σήμερα δραπέτευσε και μπήκε στο blog να μας κάνει παρέα!! Να είστε επιεικείς μαζί μου: πρώτη φορά δημοσιεύω ποιηματάκι μου! 

Καλή σχολική χρονιά σε όλους μας!!!

Πρώτη μέρα στο σχολείο

Πρώτη μέρα στο σχολείο 

κι η καρδούλα μου χτυπά...

Ποια θα έχω για δασκάλα; 

Πόσο θα με αγαπά;

Τρέμω, μήπως με μαλώνει

και μου λέει - τι ντροπή!-

πως εγώ από τα άλλα

είμαι πιο κακό παιδί!

Τάχα γράμματα θα μάθω;

Θα μετράω τους αριθμούς;

Και στο διάλειμμα, όταν βγαίνω,

θα 'χω φίλους κολλητούς; 

Άραγε πώς θα' ναι η μέρα 

μακριά από τη μαμά;

Το υποσχέθηκε η δασκάλα:

θα 'ναι όλα μια χαρά!

Δάκρυ ποτέ δεν θα ποτίσει 

το μικρό μου μαγουλάκι,

θα 'μαι πάντα χαρούμενο

και γελαστό παιδάκι!

                         Χριστίνα Καραπά

Μαθαίνουμε τα σχήματα μέσα από την ζωγραφική.

Παίζουμε με τα σχήματα και τα χρώματα...σε χαρτί Α3 σχεδίασα κύκλους με διαβήτη, τρίγωνα και γραμμές με χάρακα... Μετά, επικεντρώθηκα στα μέρη των σχημάτων. Χρωμάτισα κάθε τμήμα του σχήματος με διαφορετικό χρώμα. Είχα ως αποτέλεσμα πολύχρωμους κύκλους, τρίγωνα και ακαθόριστα σχήματα. Στο τέλος, έβαλα "κόκκινες πινελιές", με το σωληνάριο της τέμπερας, για αισθητικούς λόγους. 

Ολοκληρώνοντάς το, πιστεύω ότι μπορούμε να το εφαρμόσουμε και στην τάξη μας, όταν μιλάμε για τα σχήματα και τις γραμμές και να αφήσουμε τα παιδιά να εκφραστούν ελεύθερα πάνω στα σχήματα, μαθαίνοντας παράλληλα και τις ιδιότητές τους. Μπορούμε να παροτρύνουμε τα παιδιά να σχηματίσουν τους δικούς τους πίνακες ζωγραφικής με σχήματα πολύχρωμα και να τα έργα τους να κοσμήσουν την τάξη μας.

Τα σχήματα μέσα από την ζωγραφική(Χριστίνα Καραπά).