Ομαδικό παιχνίδι : "Τα χρωματιστά αυγά"

Τα ομαδικά παιχνίδια μας είναι απαραίτητα από την αρχή μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς: για να γνωρίσουμε τα παιδιά και να γνωριστούν μεταξύ τους, για δέσιμο της ομάδας, για δημιουργική απασχόληση και εκγύμναση των παιδιών, για διασκέδαση. Ένα από τα αγαπημένα μου ομαδικά παιχνίδια αυλής είναι : "Τα χρωματιστά αυγά".

Τα παιδιά ξεχνούν για λίγο το όνομά τους και η νηπιαγωγός τους δίνει για όνομα ένα χρώμα, το οποίο το ψιθυρίζει στο αυτί κάθε παιδιού και αυτό οφείλει να το κρατήσει μυστικό: είναι κανόνας του παιχνιδιού. Το ίδιο χρώμα - όνομα μπορεί να έχουν και περισσότερα από ένα παιδιά.

Στο παιχνίδι μας υπάρχει και ένας λύκος. Ένα παιδί αναλαμβάνει αυτόν τον ρόλο.

Τα παιδιά κάθονται σε κύκλο οκλαδόν όλα, εκτός από τον λύκο. Ο λύκος είναι όρθιος, σε απόσταση τουλάχιστον ένα μέτρο μακριά από τον κύκλο των παιδιών και λέει, προσποιούμενος ότι χτυπάει μια πόρτα:
"Τοκ, τοκ"
"Ποιος είναι;", συνεχίζουν τα παιδιά
"Ο λύκος", απαντάει εκείνος
"Και τι θέλεις; ", ξαναρωτούν
"Τα χρωματιστά αυγά", απαντάει ο λύκος
"Και ποιο χρώμα;", ρωτούν τα νήπια
Και ο λύκος ζητάει ένα χρώμα της προτίμησής του. Το/τα παιδί, -ιά που έχουν είναι αυτό το χρώμα τρέχουν σε απόσταση που έχει οριστεί από πριν, για να αποφύγουν να τα ακουμπήσει ο λύκος: στόχος τους είναι να επιστρέψουν στη θέση τους και να πάρουν ένα νέο όνομα- χρώμα. Αν δεν τα καταφέρουν και τελικά τα πιάσει ο λύκος, γίνονται και εκείνα λύκοι και ζητούν ένα άλλο χρώμα. Αν έχει ζητηθεί νωρίτερα ή αν δεν υπάρχει στον κύκλο, τα παιδιά λένε "στα σκουπίδια" και οι λύκοι ζητούν ένα άλλο χρώμα, μέχρι να πιαστούν όλα τα παιδιά. Έτσι , στο τέλος του παιχνιδιού , όλα τα παιδιά γίνονται λύκοι . Όλοι μένουν ευχαριστημένοι, κανείς δε διαμαρτύρεται ότι είναι ο κακός λύκος και κανείς δεν νιώθει ότι χάνει από το παιχνίδι. Δένονται σαν ομάδα, τρέχουν, γυμνάζονται, μαθαίνουμε τα χρώματα και τις αποχρώσεις τους, μαθαίνουν να απολαμβάνουν το παιχνίδι, χωρίς να είναι απόλυτος σκοπός τους η νίκη.
Πρόκειται για ένα παιχνίδι που κάθε χρονιά παίζω με τα παιδιά στο σχολείο και κάθε χρονιά το λατρεύουν και μετά μου το ζητούν μόνα τους..

Πρώτη μέρα στο σχολείο-Χριστίνα Καραπά

Άντε, κι ένα ποιηματάκι για την πρώτη μέρα στο σχολείο...γιατί όσο οι δασκάλες - νηπιαγωγοί ετοιμάζονται για τις πρώτες μέρες στο σχολείο, κάποιες μικρές καρδούλες χτυπούν δυνατά και έχουν τις δικές τους αγωνίες. Είναι ένα ποίημα , που έγραψα το 2007 και από τότε το έβαλα στον φάκελο με τα γραπτά μου..σήμερα δραπέτευσε και μπήκε στο blog να μας κάνει παρέα!! Να είστε επιεικείς μαζί μου: πρώτη φορά δημοσιεύω ποιηματάκι μου! 

Καλή σχολική χρονιά σε όλους μας!!!

Πρώτη μέρα στο σχολείο

Πρώτη μέρα στο σχολείο 

κι η καρδούλα μου χτυπά...

Ποια θα έχω για δασκάλα; 

Πόσο θα με αγαπά;

Τρέμω, μήπως με μαλώνει

και μου λέει - τι ντροπή!-

πως εγώ από τα άλλα

είμαι πιο κακό παιδί!

Τάχα γράμματα θα μάθω;

Θα μετράω τους αριθμούς;

Και στο διάλειμμα, όταν βγαίνω,

θα 'χω φίλους κολλητούς; 

Άραγε πώς θα' ναι η μέρα 

μακριά από τη μαμά;

Το υποσχέθηκε η δασκάλα:

θα 'ναι όλα μια χαρά!

Δάκρυ ποτέ δεν θα ποτίσει 

το μικρό μου μαγουλάκι,

θα 'μαι πάντα χαρούμενο

και γελαστό παιδάκι!

                         Χριστίνα Καραπά

Μαθαίνουμε τα σχήματα μέσα από την ζωγραφική.

Παίζουμε με τα σχήματα και τα χρώματα...σε χαρτί Α3 σχεδίασα κύκλους με διαβήτη, τρίγωνα και γραμμές με χάρακα... Μετά, επικεντρώθηκα στα μέρη των σχημάτων. Χρωμάτισα κάθε τμήμα του σχήματος με διαφορετικό χρώμα. Είχα ως αποτέλεσμα πολύχρωμους κύκλους, τρίγωνα και ακαθόριστα σχήματα. Στο τέλος, έβαλα "κόκκινες πινελιές", με το σωληνάριο της τέμπερας, για αισθητικούς λόγους. 

Ολοκληρώνοντάς το, πιστεύω ότι μπορούμε να το εφαρμόσουμε και στην τάξη μας, όταν μιλάμε για τα σχήματα και τις γραμμές και να αφήσουμε τα παιδιά να εκφραστούν ελεύθερα πάνω στα σχήματα, μαθαίνοντας παράλληλα και τις ιδιότητές τους. Μπορούμε να παροτρύνουμε τα παιδιά να σχηματίσουν τους δικούς τους πίνακες ζωγραφικής με σχήματα πολύχρωμα και να τα έργα τους να κοσμήσουν την τάξη μας.

Τα σχήματα μέσα από την ζωγραφική(Χριστίνα Καραπά).

Βαζάκια ρεσώ.

Με ένα κομμάτι δαντέλα και ένα κομμάτι σπάγκο, μπορούμε να μεταμορφώσουμε ένα απλό βαζάκι σε ένα πολύ εντυπωσιακό βαζάκι για ρεσώ.. Τα συνάντησα σε τραπέζι γάμου, στόλιζαν το τραπέζι μας και η μαμά της νύφης μου τα χάρισε...Δεν είναι φανταστικά;

Και με κεράκια ρεσώ:

Ημερολόγιο

Ημερολόγιο, με θέμα το μανιτάρι. Εύκολο, κλασικό και συμπαθητικό. Υλικά: λινάτσα για βάση και τσόχα για τα κομμάτια...

Κουτί αποθήκευσης με τεχνική decoupage.

Ήταν ένα λευκό κουτί παπουτσιών... διάλεξα το μοτίβο μου άρεσε και μόλις στέγνωσε η κόλλα, το χρωμάτισα με σφουγγαράκι με ακρυλικό μεταλιζέ χρυσαφί. Από πάνω πέρασα άλλη μία στρώση κόλλας και άφησα να στεγνώσει. Μεταμορφώνουμε τα αντικείμενα, για να μας αρέσουν περισσότερο!

Κολάζ και μεικτή τεχνική

Η τεχνική του κολάζ και της μεικτής τεχνικής είναι άλλη μια τεχνική που λατρεύω! Μπορείς να κάνεις πραγματικά έργα τέχνης, συνθέτοντας φωτογραφίες. 

Στα παρακάτω δείγματα ζωγράφισα το χαρτί μου αρχικά με κηρομπογιά. Πέρασα από πάνω μία στρώση τέμπερας και με το ψαλίδι χάραξα ακατάστατες γραμμές. Μετά πήρα φωτογραφίες και τις έκοψα με απόλυτη ακρίβεια πάνω στο περίγραμμα των φιγούρων που ήθελα να χρησιμοποιήσω: όσο πιο ακριβείς είμαστε όταν κόβουμε τις φιγούρες , που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε, τόσο πιο πολύ πετυχαίνουμε ένα πραγματικά  όμορφο κολάζ. 

Πρώτο κολλάζ (μέγεθος του κολάζ Α3)

Στο επόμενο κολάζ ακολούθησα ακριβώς την ίδια διαδικασία. Δυστυχώς, στη συγκεκριμένη φωτογραφία , τα χρώματα δεν φαίνονται τόσο ζωηρά όσο είναι στην πραγματικότητα.

Δεύτερο κολάζ (μέγεθος του κολάζ Α3)

Λεπτομέρεια του κολλάζ

Στο τρίτο κολάζ, περιορίστηκα σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες , που βρήκα σε περιοδικά και μου άρεσαν πολύ, χωρίς να χρησιμοποιήσω καθόλου χρώματα. Άλλωστε, το σκεπτικό ήταν...τελείως ασπρόμαυρο....

Ασπρόμαυρο κολάζ