E-book, εμπνευσμένο από "Το Κόκκινο μπαλόνι της Μασκαρούς Χαράς"- Βήματα για τη ζωή

Βήματα για τη Ζωή,  συνέχεια του προγράμματός μας . Μιλώντας για τα συναισθήματα, ασχοληθήκαμε σήμερα με τη Χαρά.
Με αφορμή το βιβλίο "Το Κόκκινο μπαλόνι της Μασκαρούς Χαράς", της Κάτια Πινό (Ψωρομύτη),  που μιλάει για τις μορφές που μπορεί να πάρει η χαρά, αλλά και για το ότι αυτή δεν διαρκεί για πάντα, αλλά φεύγει και ξανάρχεται με άλλη μορφή,  τα παιδιά ζωγράφισαν το  καθένα τι το κάνει χαρούμενο και πού κρύβεται η δική του χαρά...
Συνδυάσαμε τις Απόκριες με τα συναισθήματα και συγκεκριμένα με τη Χαρά.
Το βιβλιαράκι μας θα το βρείτε εδώ.

"Δράκος καλοκάρδιος"-Βήματα για τη ζωή

Φέτος, ένα από τα προγράμματα που υλοποιούμε στην τάξη μας είναι τα "Βήματα για τη ζωή". έτσι, μιλώντας για συναισθήματα, ξεκινήσαμε με τον "Δράκο Καλοκάρδιο", της Ιωάννας Κυρίτση -Τζιώτη. Τα παιδιά ξεχώρισαν αυτό το βιβλίο και  ζητούσαν ξανά και ξανά να το διαβάσουμε. Διαβάζοντας το γεννήθηκε η ιδέα να γεμίσουμε κι εμείς με αγάπη την τάξη μας και με καρδούλες πολλές, ζωγραφισμένες από τον "Δράκο Καλοκάρδιο"... 

Έτσι, σε ένα χαρτόνι 50x70 ζωγραφίσαμε τον Δράκο, με πινέλο και με τα δάχτυλά των παιδιών.

 Και μέχρι να στεγνώσει το χρώμα, τα παιδιά έβαψαν καρδούλες από εφημερίδες και έπειτα συνθέσαμε πολλά άνισα μόμπιλ,,,

 ...με σκοπό να τα κρεμάσουμε και να στολίσουν την τάξη μας, βγαίνοντας από το πινέλο του Δράκου...

 Έτσι, κρεμάσαμε τον Δράκο μας στον πίνακά μας...

...προσθέτοντας ένα κορδονάκι, το οποίο το "δέσαμε" στο πινέλο του Δράκου,,

Σήμερα είχαμε και ημέρα συνεργασίας με γονείς...πρώτος ο Αλέξανδρος με τη μαμά Κατερίνα , μας παρουσίασαν το θαλασσινό μόμπιλ που έκαναν στο σπίτι, από ένα καπάκι κουτιού παπουτσιών, το οποίο και άφησαν στην τάξη μας...

Βιωματική δράση για τα συναισθήματα με αφορμή το Πολυτεχνείο

Τις ημέρες του εορτασμού του Πολυτεχνείου, η φοιτήτρια που κάνει την πρακτική της στην τάξη μου, η Μαρία Τζόρου, έκανε μία εξαιρετική βιωματική δραστηριότητα. Τη δραστηριότητα την πρότεινε ο καθηγητής της στο ΑΠΘ, κος. Αντώνης Λενακάκης. Με μικρή καθυστέρηση και με την άδειά της την μοιράζομαι μαζί σας..

Στόχοι της δραστηριότητας ήταν η ανίχνευση των ιδεών των παιδιών για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, αλλά και η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης των παιδιών για τα γεγονότα και τις συνθήκες του Πολυτεχνείου.
Αφορμή, κάποιες εικόνες για το Πολυτεχνείο, τις οποίες είχα τοποθετήσει στον πίνακά μας. Τους ρώτησε γιατί είναι τοποθετημένες εκεί οι εικόνες. Τα παιδιά της είπαν γιατί έχουμε γιορτή, γιορτάζουμε το Πολυτεχνείο. Τους ρώτησε τι δείχνουν οι φωτογραφίες και είπαν τανκς, το Πολυτεχνείο που το χάλασαν οι στρατιώτες, τους φοιτητές. Στην ερώτηση "γιατί "χάλασαν" το Πολυτεχνείο, είπαν "γιατί τα παιδιά ήθελαν ψωμί, παιδεία, ελευθερία", γιατί η δικτατορία έβαλε τους στρατιώτες να χαλάσουν το Πολυτεχνείο. Τους ρώτησε πώς φαίνεται να νιώθουν οι φοιτητές στις εικόνες είπαν : "θυμό, λύπη, κλαίνε".

Για να περάσει στην κύρια δράση έκανε άσκηση συντονισμού, με το παλαμάκι. Τα παιδιά και η νηπιαγωγός μαζί σε αυτή την άσκηση χτυπούν περιοδικά παλαμάκια, μέχρι να καταφέρουν να συντονιστούν και να χτυπούν ταυτόχρονα παλαμάκια, αρχικά δίνοντας την εντολή :"συντονιστείτε στο παλαμάκι μου" και έπειτα εμπειρικά.

Στη συνέχεια σηκώθηκαν από τα παγκάκια και φούσκωσαν σαν μεγάλα μπαλόνια. Άρχισαν να τεντώνονται όλοι μαζί προς τα πάνω  και μετά, μέχρι να μετρήσει η νηπιαγωγός μέχρι το 10 να γίνονται μικρές - μικρές κουκκίδες. Τα παιδιά μαζεύτηκαν με χέρια και πόδια τυλιγμένα, όπως τους έδειχνε η φοιτήτρια. Αυτό επαναλείφθηκε 3-4 φορές και έπειτα χώρισε τα παιδιά σε 2 μεγάλες ομάδες και κάνανε την ίδια άσκηση, μόνο που η μία ομάδα έκανε το αντίθετο από αυτό που έκανε η άλλη ομάδα.

Σε επόμενο στάδιο της άσκησης, η μία ομάδα έκανε έναν μεγάλο κύκλο και η άλλη μπήκε μέσα σ' αυτόν. Με εντολή της φοιτήτριας, ο εξωτερικός κύκλος έκλεινε και πίεζε τα παιδιά που βρίσκονταν στο εσωτερικό του, μέχρι να πέσουν. Έπειτα άλλαξαν οι ομάδες και η άσκηση επαναλείφθηκε. Τα παιδιά γελούσαν και έπεφταν το  ένα πάνω στο άλλο.

Ακολούθησε συζήτηση στην παρεούλα... Τα παιδιά ρωτήθηκαν
- πώς ένιωσαν σαν μπαλόνια (χαρούμενοι, μεγάλοι)
- πώς ένιωθαν σαν κουκκίδες (πολύ μικροί, στριμωχτήκαμε)
- πώς νιώσατε στον κύκλο; (ένα κοριτσάκι είπε πως πονάει το κεφάλι του επειδή στριμώχτηκε, άλλα είπαν λύπη, πιεσμένοι, στριμωγμένοι, με πονούσαν)
- πώς ένιωθαν όταν πίεζαν τα άλλα παιδιά; (κάποιοι χαρούμενοι, κάποιοι λυπημένοι, γιατί θα πονούσαν οι άλλοι)
-τι θα μπορούσαν να πουν, όταν βρίσκονταν μέσα στον κύκλο (είπαν: σταματήστε, δεν είναι καλό και η αντίθετη ομάδα είπε: "όχι, δε θα σταματήσουμε". Με αφορμή αυτές τις φράσεις χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και η μία φώναζε "σταματήστε", η άλλη "όχι, δεν σταματάμε"). Μετά ρωτήθηκαν πώς ένιωθαν όταν έλεγαν αυτές τις φράσεις.

Η δράση έκλεισε με παραλληλισμό των συναισθημάτων τους με αυτά των παιδιών του Πολυτεχνείου. Όπως ένιωσαν αυτά, έτσι ένιωθαν και οι φοιτητές που δεν τους άφηναν να κάνουν αυτό που εκείνοι ήθελαν.

"Τα χρωματιστά συναισθήματα" στο Νηπιαγωγείο μας

"Τα χρωματιστά συναισθήματα" 

Τα νήπια παρακολούθησαν σήμερα θεατρική παράσταση με τίτλο : "Τα χρωματιστά συναισθήματα", από τη θεατρική ομάδα του "Σοφούλη". 

Θέμα: ένα παιδάκι απορροφημένο από την τεχνολογία, αρνείται να μιλήσει με τη μητέρα του και βρίσκει ο,τιδήποτε άλλο εκτός από τα τεχνολογικά μέσα ανιαρό και ανούσιο. Με τη βοήθεια του Νέλου Πινέλου φυλακίζουν τη μάγισσα τεχνολογία και ανακαλύπτει τη δύναμη των θετικών συναισθημάτων, αποδέχεται όμως και την ύπαρξη των αρνητικών συναισθημάτων. Μαθαίνει, ακόμη, πως κάθε συναίσθημα το εκφράζουμε με ένα χρώμα. 

Κατά τη διάρκεια της παράστασης ζητήθηκε από τα παιδιά να ζωγραφίσουν τι είναι αυτό που τους κάνει ευτυχισμένους. 

Παιχνίδια γνωριμίας και εξοικείωσης.

Παιχνίδια Γνωριμίας και εξοικείωσης.

Τις πρώτες μέρες στο σχολείο τα παιδιά νιώθουν στο σχολείο αμηχανία. Έξω από το σπίτι, μακριά από την οικογένεια, κάποια για πρώτη φορά μακριά της και φυσικά με άγνωστους συμμαθητές και δασκάλες που πολλές φορές αντικρίζουν για πρώτη φορά. Τι χρειάζεται για να σπάσει ο πάγος; Φυσικά, είναι απαραίτητο να γνωριστούμε. Ο καλύτερος τρόπος για να γνωριστούμε, ιδιαίτερα στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό, είναι τα παιχνίδια γνωριμίας. Πολυάριθμα παιχνίδια, παραθέτω τα αγαπημένα μου των πρώτων ημερών:

1. Το χαμόγελο που ταξιδεύει.

Σε έναν κύκλο καθόμαστε όλοι οκλαδόν στο πάτωμα και δεν μιλάει κανείς. Κάνει την αρχή ο / η εκπαιδευτικός, σκουντάει το πρώτο παιδί και του χαμογελάει. Εκείνο με τη σειρά του, σκουντάει το επόμενο και μόλις εκείνο γυρίσει να το κοιτάξει, του χαμογελάει. Το ίδιο γίνεται μέχρι να το επαναλάβουν όλα τα παιδιά. Απλή άσκηση, χωρίς λόγια ( ιδιαίτερα ιδανική για τα ντροπαλά παιδιά , που δυσκολεύονται να μιλήσουν σε ανθρώπους δεν γνωρίζουν)

2. Κάνω μια γκριμάτσα, χαμογέλασε

Τα παιδιά και ο/ η εκπαιδευτικός καθισμένα οκλαδόν σε κύκλο. Δεν μιλάει κανείς. Το παιχνίδι ξεκινάει πάλι από τη δασκάλα. Σκουντάει το πρώτο παιδί και του κάνει μια αστεία γκριμάτσα, έτσι ώστε να καταφέρει να αποσπάσει το πηγαίο γέλιο του. Το ίδιο κάνει όλος ο κύκλος, προσπαθώντας κάθε φορά να μην επαναλαμβάνουν τις προηγούμενες γκριμάτσες. 

3. Τι σου αρέσει πιο πολύ;

Στον κύκλο, περνάει η μπάλα από παιδί σε παιδί και το καθένα λέει το όνομά του και ό,τι ορίζει η δασκάλα κάθε φορά: π.χ. Ρωτάει η δασκάλα: "Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα" και το παιδί απαντάει: "με λένε Χριστίνα και μου αρέσει το κόκκινο", δίνοντας την μπάλα στο επόμενο παιδί , που θα πει με τη σειρά του πώς το λένε και ποιο χρώμα του αρέσει. Ερωτήσεις που μπορεί να γίνουν:

"Πόσα αδερφάκια έχεις;"

"Ποιο παιχνίδι σου αρέσει πιο πολύ;"

"Ποιο τραγούδι σου αρέσει πιο πολύ;

"Πώς λένε τη μαμά σου;"

"Ποιος είναι ο αγαπημένος σου φίλος;"

"Τι μου αρέσει να κάνω μετά το σχολείο;"

"Αγαπημένο φαγητό;"

και άλλα πολλά...

Τα παραπάνω είναι παιχνίδια που μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε τις πρώτες μέρες στο σχολείο, αλλά και σε προγράμματα αγωγής υγείας, ιδιαίτερα για τα συναισθήματα..

Πίνακας ζωγραφικής του Klimt : "The three ages of a woman"

Στα πλαίσια της γιορτής της μητέρας μιλήσαμε για τον πίνακα του Klimt με τίτλο : "The three ages of a woman". Και έπειτα απομονώσαμε μέρος του , αυτό που η μητέρα αγκαλιάζει το παιδί της, για να τον δουλέψουμε στην τάξη σε ομαδική εργασία. Σε χαρτόνι 50x70 σχεδίασα τον πίνακα πρόχειρα και έπειτα τα παιδιά έκοψαν ψηφίδες. Κόλλησαν τις ψηφίδες όπου υπήρχε δέρμα ανθρώπου και στα μαλλιά κολλήσανε μαλλάκια πλέξης. Σε χαρτόνια σχεδίασαν λουλούδια και τα χρωμάτισαν με κηρομπογιές . Τέλος, τα κολλήσαμε πάνω στον πίνακα, για να έχει ανάγλυφη υφή. Τον λατρέψαμε!!!

Σχεδιάζοντας τον πίνακα.

Κολλήσαμε τις ψηφίδες.

Το αποτέλεσμά μας...σε χαρτόνι  50 x 70

Ο πραγματικός πίνακας.

Έναστρη Νύχτα

Έναστρη νύχτα-ομαδική εργασία 50x70. Δουλεύοντας τα συναισθήματα. 

Σχεδίασα σε χαρτόνι 50x70 την "Έναστρη Νύχτα" του Βίνσεντ Βαν Γκογκ και τα παιδιά με το χεράκι ους τράβηξαν κοφτές γραμμές χρωματίζοντας τον πίνακα.

"έναστρη νύχτα"

Δουλεύοντας τα συναισθήματα...ασχοληθήκαμε και με την "Έναστρη νύχτα" του Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Σε χαρτόνι 50x70 σχεδίασα τον πίνακα, και τα παιδιά με πινέλο τα δαχτυλάκια τους και μόνο χρωμάτισαν τον πίνακα. Το απόλαυσαν πραγματικά πολύ! Φεβρουάριος 2014.