Πληροφορίες
-
Χριστίνα Καραπά
- Είμαι Νηπιαγωγός, λατρεύω να δημιουργώ και το ίδιο θέλω να καταφέρω και με τους μαθητές μου: να τους μεταδώσω τη διάθεση για δημιουργία και την θετική ενέργεια! Σαν στάση ζωής η ανακύκλωση με χαρακτηρίζει, οπότε δεν θα μπορούσε να λείπει από το σχολείο μου. Έτσι πολλές από τις κατασκευές που κάνω είναι με ανακυκλώσιμα υλικά, άλλες δικές μου ιδέες και άλλες από διάφορα site. Αγαπώ πολύ και την τέχνη όμως, οπότε στο σχολείο μου πειραματιζόμαστε με πίνακες ζωγραφικής , με διάφορες τεχνικές.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολυτεχνείο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολυτεχνείο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018
Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017
Λίγο ακόμη Πολυτεχνείο...
Με το χεράκι τους τα παιδιά άπλωσαν την λαδοπαστέλ και στο τέλος κολλήσαμε στο ράμφος του περιστεριού ένα κόκκινο γαρίφαλο, για το Πολυτεχνείο.
Έχω όμως να μοιραστώ και μια ομαδική που έγινε στη διπλανή τάξη του νηπιαγωγείου μας,
στο 2ο Τμήμα και Τ.Ε. , όπου είναι υπεύθυνες οι συνάδελφοι Σώνη Έφη, Σκρπάρη Ηρακλεία, Πατουκά Ελένη.
Εμπνευσμένες από το παραμύθι "Στο Δάσος", οι συνάδελφοι έκαναν αυτή την ομαδική εργασία με ανακυκλώσιμα υλικά: cd, χαρτοσακούλα, ρολά κουζίνας, μουσαμάς (για τα φύλλα)
Δεν είναι υπέροχο;
Κι εδώ θα βρείτε συγκεντρωμένες τις φετινές κατασκευές μας για το Πολυτεχνείο.
Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017
1. Το Πολυτεχνείο : Ζωγραφική με κάρβουνο 2. Γιάννης Γαϊτης 3. Ελεύθερη ζωγραφική : Το Πολυτεχνείο
Οι δραστηριότητές μας για το Πολυτεχνείο φέτος ήταν πολλές, ενδεικτικά μοιραζόμαστε μαζί σας τις παρακάτω:
Ζωγραφική με κάρβουνο:
πάνω σε σχέδιο που τους ετοιμάσαμε και απεικονιζόταν το Πολυτεχνείο , τα παιδιά ζωγράφισαν με κάρβουνο και στη συνέχεια άπλωσαν το κάρβουνο με τα δαχτυλάκια τους.
2. Γιάννης Γαΐτης: "Τουρίστες στο Σούνιο"
Τα παιδιά παρατήρησαν τις ομάδες ανθρώπων που απεικονίζονται στον πίνακα. Τους κατηγοριοποιήσαμε χονδρικά σε δύο ομάδες: αυτούς με τα άσπρα και μαύρα και αυτούς με τα κίτρινα- καφέ και αντίστοιχα αυτοί που είναι κοντοί σαν παιδάκια και αυτοί που είναι πολύ ψηλοί σαν μεγάλοι.
Οι μεγάλοι είναι σαν βουνό.
Όταν του ρώτησα πώς νιώθουν οι μικροί; Είπαν ότι φοβούνται.
Και όταν ρώτησα τι πρέπει να κάνουν οι μικροί; Είπαν να φάνε για να μεγαλώσουν κι εκείνοι. Και ύστερα με μια δεύτερη σκέψη, είπαν ότι θα πρέπει να κινηθούν, να τρέξουν.
Τον παραλληλήσαμε με την κυρία Δικτατορία που είχαμε διαβάσει τις περασμένες μέρες. Και είπαν ότι θα πρέπει να τρέξουν όλοι μαζί, γιατί όλοι μαζί, είμαστε πιο δυνατοί.
Πειραματιστήκαμε να αποτυπώσουμε το πίνακα με τον δικό μας τρόπο.
Έτσι, σε χαρτόνι 50x 70 κάναμε το φόντο μας.
Τα παιδιά ζωγράφισαν ελεύθερα φιγούρες με ασπρόμαυρα ρούχα και καπέλα, μιμούμενοι τις φιγούρες του Γαϊτη.
Στη συνέχεια, τους έδωσα φύλλα εφημερίδας και περιοδικών και τα χρωμάτισαν με κίτρινο και πορτοκαλί με καφέ. Όταν στέγνωσαν τα φύλλα, κάποια παιδιά έκαναν μαύρες γραμμές πάνω σε αυτά τα χαρτιά. Στο τέλος, κόψαμε λωρίδες και σχηματίσαμε τα ρούχα των μεγάλων.
Το τελικό αποτέλεσμα της δουλειάς μας:
Το αποτέλεσμα στην πόρτα της τάξης μας:
Ο αυθεντικός πίνακας του Γιάννη Γαϊτη :
![]() |
| Τουρίστες στο Σούνιο- Greek Tourists at Cape Sounion |
3. Ζωγραφίσαμε ελεύθερα το Πολυτεχνείο
Περσινή ανάρτηση με βιωματική δράση για το Πολυτεχνείο εδώ
"Η δολοφονία της Ελευθερίας", του Γιάννη Γαϊτη εδώ
"Les petit chevaux", εδώ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


































































